Reizen door Afrika is nog steeds avontuurlijk. Profiteer ervan zolang het nog kan, zou ik zeggen. In Ghana heb je nu al talentenjachten en kookprogramma's op tv. Straks krijgen ze hier ook nog sociale voorzieningen en brommers om van de natuur te genieten. En wordt het reizen navanant voorspelbaarder.
Voor het goede begrip: ik moet in ruim drie weken van Accra (Ghana) in Ouagadougou (Burkina Faso) ziet te geraken. Anders wordt mijn vliegticket ongeldig en dat kan ik me niet permitteren. De stad die ik onderweg in elk geval aan wil doen, is Bobo-Dioulasso, waar naar verluidt op elke straathoek de meest getalenteerde Afrikaanse muzikanten hun kunsten vertonen.
Het avontuurlijke bestaat eruit dat niemand deze reisroute kiest. Zelfs de Bradt-gids, waarin elk inheems geel-gestreept vogeltje en elke obscure uitspanning vermeld staan, heeft het er niet over. Niet dat ik nou zo'n held ben. Avontuur en heroïek lijken niet op elkaar.
De behoefte om de pionier uit te hangen, heb ik ook al niet. Het leek me gewoon de leukste route en pas achteraf merkte ik dat die niet de meest voor de hand liggende was. Wat ik dan wel weer spannend vind. En wat het in Afrika ook is.
23 februari
Hoeveel mensen ken ik die een reis van Accra naar Ouagadougou ondernemen? En hoeveel mensen ken ik die dan ook nog eens een route uitkiezen die blijkbaar volstrekt uniek is? Ik ken één zo'n mens. (En ik ben heel blij hem te kennen.)
BeantwoordenVerwijderen