Sommige mensen zitten zo vast in hun patronen dat een ondernemend bestaan niet voor hen lijkt weggelegd. Neem de manager van het viersterrenhotel Bridge House in Elmina die ik aan het begin van de avond vroeg wat euro's te mogen wisselen voor cedi's. "De banken zijn dicht", zei de man somber. Ja, dat begreep ik, maar jij bent toch nog open? "De afdeling die daarover gaat, is ook dicht." Ik hoef alleen maar vijftig euro te wisselen om de avond door te komen. Mag best een ongunstige koers zijn, zei ik nog.
Maar de man keek me bedroefd aan.
Denk nu niet dat het aan de landsaard ligt. In Leiden trachtte ik jaren geleden van een Italiaan een ijsje te kopen met maar één bolletje ijs in de hoorn. "Twee bolletjes is het minimum", sprak de ondernemer resuluut. Alle begrip, dus doe mij één bolletje en dan betaal ik de volle mep. "Helaas meneer, dat zal niet gaan."
Nou heb ik zin in een ijsje. :(
BeantwoordenVerwijderen